darewit Inkubatory do jaj animar terrarystyka Poid?a, karmid?a, inkubatory, siatki
(zwierz?ta, og?oszenia)
Og?oszenia, zwierz?ta,

Marzec 2005





Rozelle białolice



(FOT.1 rozelie, papugi )
Rozelle białolice są gatunkiem papug australijskich, mających wśród hodowców opinię płochliwego. Pary w okresie lęgowym są bojaźliwe do tego stopnia, że mogą porzucić swoje pisklęta.


Będąc właścicielką wyjątkowo ufnych osobników, postanowiłam zaryzykować i przeprowadzić wnikliwą obserwację ich lęgów. (fot.1). W ciągu dwóch sezonów, w trzech lęgach, jedna para wychowała osiem zdrowych piskląt, które ważyłam i fotografowałam codziennie od dnia wyklucia, a obserwacjami dotyczącymi zachowań piskląt chciałabym podzielić się z czytelnikami.


Pisklęta wykluwają się po 21 dniach wysiadywania jaj, a wychodzą z budki po kolejnych 28.




(FOT 2 , papugi, rozelie)

Pierwszym odruchem, który zauważyłam było "skupianie się" piskląt w kulkę. Jak się domyślam miało to na celu ograniczenie utraty ciepła i było wyraźniejsze u piskląt jeszcze nie opierzonych. Młode były splątane do tego stopnia, że trudno było je rozdzielić. (fot.2)



Katarzyna Sartowska

Studentka V roku Wydziału Nauk o Zwierzętach SGGW














Bernikla rdzawoszyja




Charakterystyka i występowanie
(11kB) Charakterystyczną cechą ubarwienia są kasztanowordzawe, białoobrzeżone plamy po bokach głowy i tej samej barwy także białoobrzeżona duża plama znajdująca się na przedniej części szyi i piersi. Pozostałe upierzenie czarne z białym rysunkiem. Nogi oraz niewielki dziób czarne. Ubarwienie obojga płci identyczne. Gęś nieznacznie mniejsza od gąsiora. Osobniki młodociane jasne, matowobrązowe. Osiągają 55cm dł. Głos to wdzięczne, ostre dwusylabowe okrzyki; "kik - łik, kik - wit".

Tereny gniazdowe bernikli rdzawoszyich to tundra i lasotundra zachodniej Syberii. Prawie cała populacja zimuje w zatokach na południu Morza Kaspijskiego. Mniejsze grupy w Iranie, na bagnach Eufratu, ale też w Wielkiej Brytanii, Szwecji, Francji, w delcie Dunaju, Rumuni, na wybrzeżach Bułgarii i w północnej Afryce. Osobniki które oderwały się od swego stada, dołączają do stad innych gatunków gęsi wędrujących na zachód i w ten sposób docierają do Europy Środkowej. Jednak najczęściej wędrówki odbywają w gęstych, jednogatunkowych stadach, a wszystkie wzloty w locie odbywają jednocześnie, po czym z łatwością można je rozpoznać.

(12kB) Z zimowisk odlatują już w lutym, ale na swoje miejsca lęgowe docierają dopiero na początku czerwca, to znaczy w momencie kiedy rusza wegetacja roślin, będących ich pożywieniem. Mają przed sobą zaledwie trzy miesiące, aby odchować potomstwo i przejść proces pierzenia. Tuż po przylocie skojarzone już na zimowiskach pary, przystępują niezwłocznie do rozrodu. Gnieżdżą się zazwyczaj w niewielkich koloniach, często w bliskości gniazd sokoła wędrownego (Falco peregrinus) lub myszolowa włochatego (Buteo lagopus), bowiem gatunki te potrafią skutecznie przepędzić lisa polarnego, najgroźniejszego, naturalnego wroga bernikli rdzawoszyich. Gniazda budują w pobliżu wody, na suchej ziemi porośniętej trawą lub trzciną, często także pod krzewem. Niekiedy gniazda ich są zupełnie nie osłonięte. Ścielą je trawą i puchem. Gęś znosi 3-7 (najczęściej 4-5) kremowych jaj, które wysiaduje przez 23-25 dni. Gąsior w tym czasie strzeże przed intruzami najbliższej okolicy. Kiedy gęś opuszcza gniazdo, przykrywa jaja wyściółką. Wyklute pisklęta po wyschnięciu i zresorbowaniu woreczka żółciowego, prowadzone są przez rodziców na wodę. Na terenach lęgowych pokarmem osobników dorosłych jak i młodych, jest niemal wyłącznie krótka trawa rosnąca między kępami mchów i porostów, które wyskubują jak pisklęta swoimi krótkimi dziobami.

Dorosłe ptaki rozpoczynają pierzenie w końcu czerwca, a młode uzyskują samodzielność w wieku 35-40 dni. Pod koniec sierpnia wyruszają w drogę powrotną, aby w listopadzie pojawić się ponownie na zimowiskach, gzie żywią się kłączami, cebulami dzikiego czosnku, trawą i pszenicą ozimą.

Według danych z lat 70. populacja tego gatunku w środowiskach naturalnych wynosiła 20000 sztuk. Dane z 1993r. brzmią bardziej optymistycznie, bowiem stwierdzono na zimowiskach populacje liczące w sumie 75.000 bernikli rdzawoszyich.

Andrzej Jarosz




Praca wyróżniona na konkursie literackim Polskiego Klubu Miłośników Dyskowców



(16kB)

Moja akwarystyczna przygoda z dyskowcami

W roku 1999 podczas pobytu u wujka i przyglądaniu się jego akwarium stara miłość zapłonęła w mym sercu ponownie. Pamiętając swoje błędy z przeszłości zaczerpnąłem wiedzę z publikacji akwarystycznych raz jeszcze. Po wielu godzinach spędzonych na czytaniu o zakładaniu akwarium i jego pielęgnacji przyszedł czas na jego zakup. I tak w najbliższą niedziele udałem się na giełdę po nowiuśkie 80l akwarium. Zamieszkały w nim skalary. Pewnego dnia po powrocie do domu z zajęć, chcąc nakarmić ryby osłupiałem. Skalary złożyły ikrę. Moja radość w tym momencie była wprost nie do opisania, ale niestety nie trwała ona długo. Nie wiedząc, czemu termoregulator źle spełnił swoje zadanie i temperatura wody w akwarium została podniesiona do poziomu zezwalającego na spokojne odejście całej obsady zbiornika.






(15kB) To wydarzenie jest w pewnym sensie szczęściem w nieszczęściu, ponieważ gdyby nie ten fakt moja przygoda z paletkami nigdy by się nie zaczęła. Dlaczego? Otóż chodząc po giełdzie i przyglądając się nowym rybom do akwarium stanąłem naprzeciw zbiornika z paletkami Stałem wpatrując się w nie i myślałem o ich zakupie mając w pamięci słowa sprzedawcy ze sklepu zoologicznego z przeszłości. Coś mnie zarazem do nich ciągnęło a coś odpychało. Bałem się, że poczuję znowu smak porażki. Z drugiej strony jednak nachodziły mnie myśli, że podołam ich wymogom.



Bartosz Figaniak











Jeż europejski



(Jeż, jeże)
Rozród i wychowanie

Zwykle prowadzą samotny tryb życia i rzadko starają się nawiązywać przyjaźnie z innymi osobnikami. Wyjątkiem jest maj, jest to sezon godowy. W tym czasie samca może przywabić inny, charakterystyczny dla samicy zapach, po czym rozpoczynają się stosunkowo długie i głośne zaloty. Jeże nie łączą się w trwałe pary, a samica odchowuje potomstwo samodzielnie, bez jakiejkolwiek pomocy ze strony samca. Ciąża trwa 5-6 tygodni. Poród młodych zwanych jeżątkami, ma miejsce w okresie czerwca i lipca, a miot liczy sobie średnio 4-5 maluchów.

Czy jeże rodzą się z kolcami? Otóż nawet miękkie kolce bardzo utrudniałyby poród, gdyż jeże rodzą się ogonkiem do przodu; młode po prostu by się zaklinowały. Dlatego w chwili urodzenia kolce są pokryte skórą, a krótko po porodzie (który trwa 1-2 minuty) kolce przebijają się przez skórę. Są wtedy całkiem białe. Oczy zaczynają otwierać dopiero pod koniec trzeciego tygodnia życia. Pozostają w gnieździe z matką, która karmi je przez 6-8 tygodni. W tym czasie wyrastają im normalne kolce.



(jeż, jeże,jeżyk) Gdy jeże mają ok. 5-6 tygodni opuszczają gniazdo i wyruszają ku samodzielnemu życiu; na tym etapie rozwoju ważą ok. 250 gr. Jeżeli młody jeż przeżyje okres niemowlęcy w gnieździe, a potem i pierwszą hibernację, może przeżyć 4-5 lat lub nawet dłużej. W tym wieku zacznie się już starzeć, ale rekordziści mogą przeżyć nawet 10 lat.















Owca kameruńska



(21kB)
Ojczyzną owcy kameruńskiej, znanej też pod nazwą zachodnioafrykańska owca karłowata, są kraje tropikalnej części Afryki Południowo-Zachodniej i Środkowej - między innymi Senegal i Kamerun - stąd jej nazwa. Z Afryki wraz z transportami niewolników w XVI i XVII w, była wywożona do Ameryki Południowej i Środkowej. W Ameryce dała początek kilku tamtejszym rasom owiec szerstnych, jak np. barbados czarnobrzuchy. W Ameryce Północnej i w Europie owca kameruńska pojawiła się znacznie później (XX w.) i od samego początku nie traktowano jej jako źródło mięsa, ale raczej jako żywe "kosiarki" trawników oraz ozdoba ogródków i ogrodów zoologicznych. Do dzisiaj jest zresztą stałym elementem tzw. dziecięcych zoo.

Owca kameruńska jest typową owcą szerstną, tzn. że w odróżnieniu od znanych nam owiec o okrywie wełnistej, ma okrywę składającą się z krótkich (1-3 cm), grubych włosów rdzeniowych. Włosy te sezonowo linieją. U owiec tych na okres zimowy w okrywie pojawiają się także włosy puchowe - krótkie, bezrdzeniowe i cienkie, które również linieją wiosną. Owiec kameruńskich nie trzeba strzyc. Plusem takiej okrywy jest także to, że jest mniej podatna na inwazje pasożytów zewnętrznych, tak masowo pojawiających się w okrywie wełnistej. Dzięki swej okrywie owce kameruńskie bardzo dobrze znoszą nawet największe upały. (13kB)



mgr inż. Mirosław Piasecki

Miejski Ogród Zoologiczny we WROCŁAWIU













Powrót do archiwum

Strona główna





Wydawnictwo Fauna&Flora Adres: 45-061 Opole ul. Katowicka 55. Tel. 77/402-54-32. Tel./fax: 77/402-54-31. e-mail:redakcja@faunaflora.com.pl
Redakcja gazety: zespół. Redaktor naczelny: Marek Orel, te. +48 608 527 988. Redaktor techniczny: Janusz Wach, tel. +48 606 930 559. Korekta: Iwona Stefaniak.