darewit Inkubatory do jaj animar terrarystyka Poid?a, karmid?a, inkubatory, siatki
(zwierz?ta, og?oszenia)
Og?oszenia, zwierz?ta,



"Cukrówka"

- ptak o wielu obliczach?
cukrówka, gołąb, gołębie, Wielu miłośników ptaków wprost uwielbia „cukrówki” za ich bezsprzeczne i liczne zalety. Jednak tylko niewielu może pochwalić się znajomością niuansów związanych z ich pochodzeniem, powiązaniami z „naszą” sierpówką, jak również nietypowymi zachowaniami ptaków, jakie mogą się u nich pojawić w określonych sytuacjach. Tymczasem warto w tej materii wiedzieć więcej, co niewątpliwie pomoże dogłębnie poznać biologię tego skądinąd pospolitego w naszych hodowlach gatunku.


POZNAJMY "CUKRÓWKĘ"

Ten niezwykle uroczy, wdzięczny i sympatyczny, średniej wielkości gołębiowaty (Columbidae) osiąga długość około 30 cm. Odznacza się miłym dla ucha głosem i dożywa w niewoli nawet kilkunastu lat. Nie występuje w warunkach naturalnych. Powstał bowiem w wyniku wielu krzyżówek, a największy (jak się wydaje, bo zdania są tu podzielone) wpływ w jego utworzeniu miały dwa gatunki. Pierwszy to prawdziwa cukrówka (Streptopelia roseogrisea), rodem z Afryki Północnej i Półwyspu Arabskiego (niektórzy badacze twierdzą, że jej formą udomowioną jest właśnie S. risoria i dlatego polską nazwę ptaka należy, moim zdaniem, pisać w cudzysłowie). Drugi to sierpówka, czyli synogarlica turecka (Streptopelia decaocto), której pierwotną ojczyzną była subtropikalna Azja (głównie Indie). Warto wiedzieć, że choć sierpówka może być postrzegana jako gatunek inwazyjny, to obecnie w Polsce uznawana jest za takson trwale zadomowiony i podlegający nawet ochronie. Po raz pierwszy na wolności sierpówkę stwierdzono w Europie w 1835 (Bułgaria). W maju 1940 r. zaobserwowano ją na Dolnym Śląsku pod Oleśnicą, a na wiosnę 1942 w Tarnowie i Krakowie. Pierwsze zaś gniazdowanie na ziemiach polskich zanotowano w 1943 r. w Lublinie i Tarnowie. Wielu hodowców zupełnie nieświadomie myli ją z odmianą standardową „cukrówek”, co jest przejawem braku podstawowej wiedzy o tym gatunku.


gołąb, cukrówka, gołębie, CHÓW - PODSTAWY

Omawiane ptaki są odporne i mało wymagające - można je utrzymywać w dużej klatce (jej wymiary dla pary to, co najmniej 120x50x80 cm), ale znacznie lepiej czują się w obszernej wolierze zewnętrznej. Mogą w niej przebywać zwykle od kwietnia do listopada, choć po odpowiednim zabezpieczeniu i/lub udoskonaleniu woliery i jej wyposażenia (osłonięcie folią, dobudowana część zamknięta, wymiana żerdzi na szersze itp.) znoszą zwykle bez problemu nawet silne mrozy. Mimo to wielu hodowców woli nie ryzykować i zapobiegawczo przenosi je na zimę do pomieszczenia z dodatnią temperaturą powietrza (zwłaszcza w przypadku posiadania rzadszych, delikatniejszych odmian). Żywienie „cukrówek” jest bezproblemowe - jedzą wszelkie zboża, w tym proso, ryż, kukurydzę, a ponadto nasiona strączkowych (groch, wyka), oleistych (rzepak, siemię lniane), rozmaite mieszanki dla ptaków egzotycznych itp. W ich diecie wskazane są dodatki w postaci części warzyw (np. głąb kapusty, tarta marchew), różnorodnej zieleniny (gwiazdnica, trawy, mniszek, krwawnik), ugotowanego na twardo i rozdrobnionego jaja kurzego, makaronu, odrobiny białego twarogu, białego pieczywa, biszkoptów itp.

ZMIENNY CHARAKTER
(...)

LĘGI
(...)

ODCHÓW MŁODYCH
(...)



tekst i zdjęcia: dr Hubert Zientek
www.multihobby.net




cały artykuł jest opublikowany w najnowszym, listopadowym numerze f&f – 11/2018 (238)
szukaj w kioskach, empikach lub zamów prenumeratę

STRONA GŁÓWNA


Wydawnictwo Fauna&Flora Adres: 45-061 Opole ul. Katowicka 55. Tel. 77/402-54-32. Tel./fax: 77/402-54-31. e-mail:redakcja@faunaflora.com.pl
Redakcja gazety: zespół. Redaktor naczelny: Marek Orel, te. +48 608 527 988. Redaktor techniczny: Janusz Wach, tel. +48 606 930 559. Korekta: Iwona Stefaniak.