Drop
darewit Gielda Nierada Inkubatory do jaj animar terrarystyka Poid?a, karmid?a, inkubatory, siatki
(zwierz?ta, og?oszenia)
Og?oszenia, zwierz?ta,



Drop

Wstęp
(...)

Systematyka
(...)

Wygląd
(...)

Środowisko życia i zachowania
Drop Pomimo tego, że światowy areał rozmieszczenia tego gatunku jest dość rozległy (ocenia się go na 440 tys. km2), duża część ptaków żyje w izolowanych, często małych populacjach. Z danych zawartych w tabeli nr 1 dobrze widać, że więcej niż połowa europejskiej populacji tego gatunku gnieździ się na Półwyspie Iberyjskim, głównie w Hiszpanii. Całkowita światowa liczebność jest oceniana, przez Międzynarodową Radę Ochrony Ptaków (BirdLife International), na 44-57 tys. osobników, spośród których 4 200-4 500 ptaków żyje we wschodniej Azji. W Polsce ma on status gatunku wymarłego. Ostatnie gniazdo w środowisku naturalnym zostało znalezione w 1986 roku pod Parnicą (na Pomorzu Zachodnim). Obecnie zalatuje jedynie sporadycznie z niewielkiej populacji wschodnioniemieckiej.
Mimo, że nie ma już dropi w Polsce, ale ocalały na szczęście szczątkowe stada tych ptaków stosunkowo niedaleko naszych granic: w Niemczech i na Słowacji. U naszych zachodnich sąsiadów dropie żyją na trzech niewielkich obszarach w Brandenburgii, około 60 km na zachód od Berlina. Są to: Havellandisches Luch (54 osobniki w 2006 roku), Belziger Landschaftwiesen (36 osobników w 2006 roku) i Fiener Bruch (10 osobników w 2006 roku). Przybliżona liczebność całej niemieckiej populacji wynosiła w 2006 roku około 100 dorosłych ptaków. Dodatkowo dochodzą do tego młode osobniki wypuszczane po odchowaniu do środowiska (np. w 2005 roku było to 50 ptaków). Zaczęto to robić od 1998 roku Między innymi dzięki temu udało się zatrzymać spadek liczebności dropia w Niemczech.
Bardziej dramatycznie przedstawia się sytuacja tego gatunku na Słowacji. W 1995 roku całą tamtejszą populację szacowano na nie więcej niż 30 osobników, obecnie do lęgów przystępuje jedynie około 5-10 samic. Ptaki przebywają na rozległych polach na południe i południowy-wschód od stolicy kraju Bratysławy (SPA Sysžovské polia i SPA Lehnice). Więcej informacji o dropiach w Niemczech i na Słowacji można znaleźć na witrynach: http://www.grosstrappe.de/ i http://www.dropy.sk/
Ciekawy projekt realizowany jest od niedawna w Wielkiej Brytanii. Tamtejsza populacja dropia została wytępiona w pierwszej połowie XIX. wieku. Ostatni lęg stwierdzono tam w 1832 roku (w hrabstwie Suffolk). W 1998 roku założono w Wielkiej Brytanii stowarzyszenie Great Bustard Trust, którego celem jest przywrócenie dropia przyrodzie tej wyspy. Po konsultacjach z rosyjskimi przyrodnikami wybrano teren i zaprojektowano program reintrodukcji. W sierpniu 2004 roku przywieziono z rejonu Saratowa (w Rosji) 28 jaj dropi do Anglii. Po wykluciu się z nich piskląt starannie zaczęto się nimi opiekować. We wrześniu wypuszczono 22 młode ptaki na wolność, na terenie poligonu wojskowego Salisbury Plains (południowo-zachodnia Anglia). W kolejnych latach wypuszczano kolejne młode ptaki. W 2005 roku – 18 osobników w 2006 roku – 14 osobników, w 2007 roku – 6 osobników. Niestety, część spośród nich padła ofiarą lisów. Są już także pewne sukcesy. W marcu 2007 roku jeden z samców wypuszczonych w 2005 roku tokował, a w jedna samica zbudowała gniazdo i złożyła 2 jaja (niestety niezalężone). W czerwcu 2009 roku dwie samice szczęśliwie wysiedziały trzy pisklęta.
Są to pierwsze od 177 lat młode dropie wyklute na wolności na Wyspach Brytyjskich. Aktualnie dla projektu sprowadzane są jaja dropi z populacji hiszpańskiej. Całe to niezwykłe przedsięwzięcie można na bieżąco śledzić na witrynie:
http://www.greatbustard.com
Naturalnym siedliskiem tego ptaka są płaskie lub nieco faliste obszary trawiaste (stepy, pastwiska) oraz otwarte, nie zagospodarowane intensywnie, obszary rolnicze. Tereny te są najczęściej pozbawione większych skupisk drzew. W południowo-zachodniej Hiszpanii zasiedla jednakże gaje oliwne i obszary trawiaste porośnięte przez pojedyncze dęby korkowe (Quercus suber). W ciągu roku zmieniają się upodobania ptaków co do terenu, na jakim przebywają. Wiosną i latem faworyzowane są bogate w owady i różne zioła tereny trawiaste (łąki, pastwiska). Późnym latem i jesienią ptaki chętnie przenoszą się na ścierniska. Zimą lubią przebywać na polach lucerny (w południowej Europie), rzepaku, gorczycy i innych ozimin. Na obszarach cechujących się wysoką bioróżnorodnością oraz małymi zmianami w krajobrazie chętnie przebywają cały rok. Ptaki te wymagają ciszy i spokoju. Są bardzo płochliwe i mają duży dystans ucieczki (270-300 m). Wszelkie zmiany w krajobrazie (większe pasy zadrzewień, linie energetyczne, samoloty, pojazdy i maszyny rolnicze) negatywnie na nie oddziaływają. Doprowadza to najczęściej do opuszczania przez ptaki takich stanowisk.
Populacje żyjące w Europie są generalnie osiadłe. Niewielkie wędrówki mogą mieć związek ze srogością zimy na obszarze zamieszkałym przez ptaki oraz z wiekiem i płcią. Młode samce przed uzyskaniem dojrzałości są skłonne do krótkich migracji. Ptaki azjatyckie odbywają regularne, kilkusetkilometrowe wędrówki na południe (odlot z terenów lęgowych od sierpnia do początku zimy, powrót – w marcu i kwietniu). Populacje środkowoazjatyckie zimują najprawdopodobniej w północnym Iranie, natomiast wschodnioazjatyckie w północnych Chinach.
Drop żywi się delikatnymi pędami i nasionami wielu roślin, owadami oraz drobnymi kręgowcami (małe ssaki, płazy i pisklęta ptaków). Udział poszczególnych elementów diety zmienia się w ciągu roku. Np. wiosną i latem jest najbardziej urozmaicona, natomiast zimą często jedynym pokarmem są pędy roślin.

Lęgi
(...)

Hodowla
(...)

Ochrona
(...)



tekst i zdjęcia:
mgr inż. Tomasz Doroń




cały artykuł jest opublikowany w najnowszym, lutowym numerze f&f - 02/2017 (217)
szukaj w kioskach, empikach lub zamów prenumeratę

STRONA GŁÓWNA


Wydawnictwo Fauna&Flora Adres: 45-061 Opole ul. Katowicka 55. Tel. 077/402-54-32. Tel./fax: 077/402-54-31. e-mail:redakcja@faunaflora.com.pl
Redakcja gazety: zespół. Redaktor naczelny: Marek Orel, mobil 0608 527 988. Redaktor techniczny: Janusz Wach, mobil 0606 930 559. Korekta: Iwona Stefaniak.