darewit Inkubatory do jaj animar terrarystyka Poid?a, karmid?a, inkubatory, siatki
(zwierz?ta, og?oszenia)
Og?oszenia, zwierz?ta,



garłacz, gołąb, goebie,

Garłacz pomorski

Garłacz pomorski to stara rasa gołębi, znana i hodowana w Europie od dziesiątków lat. Te piękne wręcz monumentalne gołębie są ozdobą i wielką atrakcją na wszystkich wystawach europejskich w tym też na wystawach organizowanych w Polsce. Zarówno w swej ojczyźnie jak i w innych krajach europejskich jest to rasa znana i dość licznie hodowana. Na wstępie wyjaśnić muszę, że jest to rasa niemiecka i pomimo przymiotnika „pomorski”, gołębie te nie mają polskich korzeni i nic też nie mają wspólnego z naszym Pomorzem. Nazwa wywodzi się od historycznej krainy (Pommern, Pommerscher), która obecnie znajduje się w granicach Niemiec i Polski. Natomiast etymologia nazwy wywodzi się od łacińskiego słowa Pomerania co znaczy Pomorze.


HISTORIA RASY
Gołębie w typie garłacza pojawiły się w Europie kilkaset lat temu. Centrum hodowli znajdowało się w Belgii, Holandii, północnej Francji i północnych Niemczech. W czasie ekspansji tureckiej, gołębie mające cechy garłacza hodowane były też na Wielkiej Nizinie Węgierskiej. Dokładne pochodzenie tych gołębi nie jest znane. Dotychczas też nie udało się ustalić gołębi, które mogłyby być przodkami dzisiejszych garłaczy. Przypuszcza się, że powstały one wskutek mutacji, utrwalonej następnie przez człowieka.
Najstarsza wzmianka o garłaczach znajduje się w dziełku arabskiego uczonego Abu Zakaria Hahia pt. „CARTEA AGRICULTURII”, pochodzącego z 1150 roku i opisującego garłacze hodowane ówcześnie na Półwyspie Iberyjskim.
Kolejna wzmianka o garłaczach znajduje się w dziele Ulissesa Aldrovandiego pt, „ORNITOLOGIA” – 1610 r. Autor ten opisuje rasę gołębi znaną w Belgii pod nazwą “Kroppers”, która odznaczała się długimi nogami, bardzo dużą sylwetką oraz zdolnością do nadmuchiwania (nadymania) wola. Z całą pewnością opis ten dotyczy praprzodka współczesnych garłaczy.
Również Johan Leonhard Frisch z Berlina – ok. 1730 roku, w swoim dziele opisuje również odmiany garłaczy i dowodzi, że gołębie te były znane i hodowane już bardzo dawno temu.
Kolejny autor J.A. Cavanillos, opisuje w 1799 roku, stare hiszpańskie rasy garłaczy „rafeno” i „gorguera”.
W 1765 roku w Anglii ukazała się książka nieznanego autora pt. „A TREAICE ON DOMESTIC PIGEON” opisująca m.in. garłacze angielskie, których wygląd zbieżny jest z garłaczami hodowanymi współcześnie. W 1790 roku w Niemczech w mieście Ulm, ukazała się książka nieznanego autora pt. „ULMER TAUBENBUCH” opisująca niektóre pierwotne rasy garłaczy.
W XIX wieku nastąpił prawdziwy rozkwit hodowli gołębi i ukazało się wiele znakomitych dzieł poświęconych tej tematyce.
garłacz, gołębie, gołąb, Nasz autor E.A.Terlecki, w swojej książce pt. „Chów gołębi”, (Lwów 1907), tak opisuje garłacza pomorskiego: „Jest to rasa bardzo podobna do angielskiego garłacza, różni się tylko silnem upierzeniem odnóż oraz szerszą piersią. Badania wykazały, że protoplastą tej rasy jest rzeczywiście garłacz angielski, który importowany do krajów nadbałtyckich, przez odpowiednią hodowlę przekształcił się i wytworzył nową rasę”. (kon. cyt. pisownia oryginalna). Czy autor ma rację i czy rzeczywiście garłacz angielski jest protoplastą garłacza pomorskiego? W tej samej książce, przy opisie garłacza holenderskiego, autor pisze: „Garłacz holenderski, należy bezsprzecznie do najstarszych ras garłaczy i uchodzi za ich protoplastę. Chów jego sięga dalekiej przeszłości; już w roku 1678 wspomina o nim Willughby, sławny angielski hodowca, w swoim dziele „Ornithology”, jakoteż Moore w swoim „Columbarium” w 1735 roku. Według R. Ortleppa wywodzą wszystkie garłacze pierzastonogie swój początek od garłacza holenderskiego”. (kon. cyt. pisownia oryg.).
I to jeszcze nie jest koniec sprzecznych teorii dotyczących pochodzenia garłaczy olbrzymich z łapciami na nogach. Przy prezentacji garłacza angielskiego autor powołuje się na Roberta Fultona i pisze, że garłacz angielski powstał w wyniku krzyżowania garłaczy holenderskich z garłaczami niemieckimi. Jeden autor, jedna książka i sprzeczne teorie dotyczące pochodzenia. Jaka jest prawda, i która z tych ras jest faktycznym protoplastą tej grupy garłaczy? Wyjaśnić trzeba, że nasz autor przy opracowaniu swojej książki korzystał z istniejących publikacji zagranicznych i stąd zapewne te rozbieżności. S. Peterfii w swoim dziele pt. „Hodowla gołębi” (W-wa 1987 r.), przypuszcza, że garłacze pochodzą z Azji. Dowodem na to jest wzmianka w kronice Aini Akbari napisanej w 1590 roku, w języku perskim przez Abul Fazla*, opisująca garłacza indyjskiego o nazwie „parpa”. Wspomina też, że dawna rasa olbrzymich garłaczy wyginęła w Niemczech w połowie XVIII wieku, a obecnie istniejąca rasa tj. garłacz staroniemiecki, doskonalony jest przez dolew krwi olbrzymiego garłacza węgierskiego. (...)

(...)
Chów i hodowla garłacza pomorskiego
(...)




tekst i zdjęcia: Zbigniew Gilarski




cały artykuł jest opublikowany w najnowszym, styczniowym numerze f&f – 01/2019 (240)
szukaj w kioskach, urzędach pocztowych (lista na:www.poczyta.pl), empikach lub zamów prenumeratę

STRONA GŁÓWNA


Wydawnictwo Fauna&Flora Adres: 45-061 Opole ul. Katowicka 55. Tel. 77/402-54-32. Tel./fax: 77/402-54-31. e-mail:redakcja@faunaflora.com.pl
Redakcja gazety: zespół. Redaktor naczelny: Marek Orel, te. +48 608 527 988. Redaktor techniczny: Janusz Wach, tel. +48 606 930 559. Korekta: Iwona Stefaniak.