darewit Inkubatory do jaj animar terrarystyka Poid?a, karmid?a, inkubatory, siatki
(zwierz?ta, og?oszenia)
Og?oszenia, zwierz?ta,

Aleksandretta obrożna
Gatunek inwazyjny w Polsce?

papuga, aleksandreta obrożna, Charakterystyka gatunku

Aleksandretta obrożna (Psittacula krameri) jest gatunkiem należącym do rzędu papugowych, rodzaju Psittacula, który posiada cztery podgatunki. Pierwszym, najbardziej znanym jest Psittacula krameri, którego naturalny obszar występowania obejmuje południową Mauretanię, Senegal, Gwineę na wschód po południowy Sudan i północną Ugandę. Kolejnym podgatunkiem jest Psittacula k. parvirostris), zamieszkujący wschodnio centralny Sudan, Etiopię, Erytreę. Psittacula k. borealis stwierdzony został w Pakistanie na wschód do północnych Indii, Nepalu, Bangladeszu oraz południowe Chiny. Ostatni, Psittacula k. manillensis swój zasięg występowania ma w Indiach oraz na Sri Lance.
Aleksandretta obrożna jest średniej wielkości papugą, której długość ciała wynosi ok. 40 cm, z czego ok. 20 cm przypada na ogon. Masa ciała tych papug wynosi około 93-160 g. Upierzenie jej jest zielone z charakterystycznym, żółtawym odcieniem, szczególnie od strony brzusznej. Nazwa gatunku wywodzi się od cechującej tego ptaka półobroży. U samców od dolnej połowy brody po boki szyi występuje czarny pas, pod którym widnieje różowa linia dookoła głowy oraz niebieska nad czarnym pasem, sięgająca tylnej części głowy (fot. 1).
Dymorfizm płciowy jest zaznaczony, ponieważ u samic nie występuje barwne upierzenie szyi, jednak może być widoczna szmaragdowa obroża.
Jest to papuga niewymagająca jeśli chodzi o warunki środowiskowe. Ptak w naturze przeważnie tworzy stada liczące do 30 osobników. Typy siedlisk preferowane przez formę nominatywną to tereny z krzewami kolczastymi, różne rodzaje lasów – od świetlistych, po nadrzeczne i namorzyny. Spotykana także na obszarach trawiastej sawanny. Ptaki w stadzie wydają charakterystyczne dla gatunku głośne wrzaski, które słychać ze znacznej odległości. Przemieszczają się lotem szybkim i gwałtownym w poszukiwaniu pokarmu. Dieta tych ptaków jest bardzo urozmaicona, gdyż stanowią ją różne zboża, nasiona traw, owoce, kwiaty, nektar czy orzechy. Podczas lęgów ptaki nie wykazują cech terytorializmu w stosunku do swojego gatunku, wręcz czasami tworzą niewielkie kolonie, w miejscach z dostępnością naturalnych dziupli. W lęgu samica znosi 3-4 jaja i ich inkubacja trawa około 21. dni. Gatunek ten przez IUCN klasyfikowany jest jako najmniejszej troski – LC (Birdlife International, 2017).

Gatunek inwazyjny
(...)

Wpływ na bioróżnorodność – gatunki natywne
(...)

Gatunek konfliktowy
(...)

Kontrola liczebności
(...)

Sytuacja w Polsce
(...)

Podsumowanie

(...)




tekst:
inż. Arkadiusz Matuszewski
Koło Naukowe AVES SGGW
dr inż. Monika Łukasiewicz
Zakład Hodowli Drobiu, SGGW;
dr inż. Agnieszka Wnuk – Gnich
Klinika Weterynaryjna VETS
Literatura dostępna u autorów




cały artykuł jest opublikowany w najnowszym, kwietniowym numerze f&f - 04/2017 (219) zamów prenumeratę






STRONA GŁÓWNA


Wydawnictwo Fauna&Flora Adres: 45-061 Opole ul. Katowicka 55. Tel. 77/402-54-32. Tel./fax: 77/402-54-31. e-mail:redakcja@faunaflora.com.pl
Redakcja gazety: zespół. Redaktor naczelny: Marek Orel, te. +48 608 527 988. Redaktor techniczny: Janusz Wach, tel. +48 606 930 559. Korekta: Iwona Stefaniak.