darewit Inkubatory do jaj animar terrarystyka Poid?a, karmid?a, inkubatory, siatki
(zwierz?ta, og?oszenia)
Og?oszenia, zwierz?ta,

Lisy polarne
chów zależny od mody

lis polarny
Opłacalność chowu lisów polarnych tak jak i innych zwierząt futerkowych uzależniona jest tylko i wyłącznie od aktualnie panującej mody. W tym wypadku nie ma przepisu na sukces! Równie szybko można zostać milionerem, jak i bankrutem. Przed rozpoczęciem lub rozwinięciem hodowli należy śledzić światowe trendy w modzie oraz kontrolować najważniejsze targi futrzarskie.


Moja miodowa kurtka zupełnie nie pasowała do stonowanych strojów pozostałych hodowców. Wprost wrzeszczała swoją odmiennością. Kiedy następnego dnia przechadzałem się ulicami Kyoto, ze zdumieniem odkryłem, że prawie wszystkie samochody były białe, czasem czarne. Niezwykle rzadko spotkać można było żółte, niebieskie lub jakiekolwiek inne o wyróżniających się barwach.


POLARNA PIĘKNOŚĆ

Jednym z najpopularniejszych ssaków futerkowych jest lis. Wśród 35 gatunków lisów jakie żyją na całym świecie tylko dwa wykorzystywane są w fermowej produkcji skór: lis pospolity i lis polarny. Lisy pospolite w stanie dzikim zamieszkują prawie całą Europę, Azję, Amerykę Północną oraz obszary Afryki śródziemnomorskiej. Z kolei lisy polarne spotkać można na północnych obrzeżach strefy arktycznej Europy, Azji i Ameryki Północnej. Lisy polarne zwane także piesakami bądź pieścami charakteryzują się masą ciała dochodzącą do 8?kg. Długość ich ciała mierzona od czubka nosa do nasady ogona wynosi nawet do 75?cm. Z kolei puszysty ogon może mierzyć do 50?cm. Samica piesaka w jednym miocie może urodzić nawet 20 młodych, ale średnia waha się między 6 a 7 szczeniąt o masie 50-90?g. Młode, jak inne psowate zaraz po urodzeniu są ślepe, głuche i nie posiadają zębów. Dojrzałość fizyczną osiągają w wieku 4 miesięcy, a płciową dopiero po ukończeniu roku. Włosie lisa polarnego cechuje się występowaniem barwnika zwanego eumelaniną. Barwi on włos na ciemno. Szczególnie dobrze jest to widoczne w podszyciu oraz na wierzchołku okrywy włosowej. Czarne wierzchołki włosów pokrywowych odcinają się od śnieżnobiałego wnętrza i sprawiają wrażenie woalu. Z tego względu w technologii futrzarskiej skóry lisów polarnych z wyraźnym odcięciem ciemniejszej warstwy zewnętrznej nazywa się skórami z woalem. Z kolei na głowie, gdzie włosy naturalnie są dużo krótsze woal tworzy wyraźne ciemne zabarwienie wokoło oczu. Jedynym miejsce ma głowie, gdzie nie występują ciemno zakończone włosy jest pręga biegnąca od nosa do czoła. Tworzy ona wraz z ciemno zakończonymi włosami tzw. maskę. Wśród lisów polarnych rozróżnia się trzy odmiany barwne: niebieską, cienistą i białą.
Lisy polarne niebieskie charakteryzuje biała barwa okrywy włosowej z wyraźnym i równomiernie rozmieszczonym po stronie grzbietowej woalem. Podszycie włosów jest gęste, białe lub z jasnoniebieskim odcieniem. Z kolei lis polarny cienisty ma znacznie mniej pigmentowane futro. Ciemno zabarwione końcówki włosów wywołują jedynie wrażenie bardzo lekkiego i zwiewnego woalu. Nadają skórze delikatności i opływowości. Taki delikatny woal oznacza się dość często mianem cienistości, a skóry z języka angielskiego nazywa się ?shadow?. Zasięg cienistości może być mniejszy lub większy w rożnych częściach ciała. Najwyraźniejszy woal występuje na grzbiecie oraz na bokach ciała. Znacznie mniejsze cieniowanie widoczne jest na ogonie czy podbrzuszu. Lis cienisty uważany jest za pośredniego między lisami niebieskimi a białymi jeśli chodzi o natężenie pigmentacji. Lisy polarne białe mają śnieżnobiałą okrywę włosową, ale tylko w okresie zimy. Od wiosny do jesieni białe lisy polarne wyglądają bardzo niekorzystnie przybierając barwę szarą lub szarobrązową. Przez laików dość często nie są nawet rozpoznawane jako lisy. Zimowe futro lisów białych posiada zarówno w podszyciu jak i w okrywie włosy prawie wyłącznie białe. W obu warstwach występuje co prawda mniej lub więcej włosów pigmentowanych, ale jest ich bardzo mało i nie powinny wpływać na ogólne zabarwienie futra.

Polarna piekność
KONIUNKTURA i STAGNACJA (...)

MODA DYKTUJE POPYT
(...)

ETYKA i WARUNKI CHOWU (...)




Tekst i zdjęcia:
dr Radosław Kożuszek


cały artykuł jest opublikowany w najnowszym, sierpniowym numerze f&f ? 08/2019 (247)
szukaj w kioskach, urzędach pocztowych (lista na:www.poczyta.pl), empikach lub zamów prenumeratę




STRONA GŁÓWNA


Wydawnictwo Fauna&Flora Adres: 45-061 Opole ul. Katowicka 55. Tel. 77/403-99-11.
e-mail:redakcja@faunaflora.com.pl
Redakcja gazety: zespół. Redaktor naczelny: Marek Orel, tel. +48 608 527 988.
Sekretarz redakcji: Janusz Wach, tel. +48 606 930 559. Korekta: Iwona Stefaniak.