darewit Inkubatory do jaj animar terrarystyka Poid?a, karmid?a, inkubatory, siatki
(zwierz?ta, og?oszenia)
Og?oszenia, zwierz?ta,



Zyskowny biznes!?

Szynszyle




- chów fermowy

szynszyle Pochodząca z Ameryki Południowej szynszyla, jest średniej wielkości gryzoniem, który znany jest bardziej jako zwierzę towarzyszące, domowy pupil. Zwierzęta te mogą mieć również pewne znaczenie gospodarcze. Ze względu na miękkie, gęste i bardzo ciepłe futerko, uważane są również za zwierzęta futerkowe. Ich fermowa hodowla może więc być dochodowym zajęciem. Choć w możliwej perspektywie wprowadzenia ustawowego zakazu hodowli zwierząt futerkowych, ta ważna dziedzina produkcji zwierzęcej może zostać wyparta z Polski, co przyniesie znaczące straty samym hodowcom, jak i naszemu krajowi, który jest jednym z wiodących producentów w Europie.


Nieco historii

Pierwsze próby hodowli szynszyli prowadzone były na terenie naturalnego występowania tego gatunku – w Chile. Jako pierwszy hodowlą w niewoli tych zwierząt zajął się Mathias Chapman, który pierwsze próby rozmnażania tych zwierząt rozpoczął w 1918 roku. Początek hodowli fermowej szynszyli w naszym kraju datuje się na 1956 rok, kiedy to jej prekursor Władysław Rżewski sprowadził pierwsze zwierzęta do Polski. Można więc stwierdzić, że hodowla szynszyli w Polsce ma 60 lat. Początkowo wiele osób z pewnym dystansem przyglądało się tej działalności jako pewnego rodzaju novum, by po pewnym czasie zakupić pierwsze zwierzęta i rozpocząć hodowlę. Większość zwierząt w początkowym okresie rozwoju hodowli szynszyli w Polsce pochodziło właśnie z hodowli pana Rżewskiego, ale sprowadzano także zwierzęta z innych krajów. Początkowo, ze względu na małą liczebność zwierząt, wszystkie pozostawiano i przeznaczano do dalszej hodowli i rozrodu, bez prowadzenia zamierzonej selekcji, czego powodem była również ich wysoka cena. Takie działanie spowodowało pewien negatywny skutek w postaci obniżenia jakości zwierząt i podstawowego produktu jakim były pozyskiwane skórki. Po dekadzie od rozpoczęcia hodowli zapoczątkowana została selekcja w kierunku doboru odpowiednich zwierząt do rozrodu posiadających odpowiednie cechy dotyczące jakości i gęstości okrywy włosowej. Wciąż jednak grono hodowców było nieliczne, choć na wystawach i pokazach zwierząt obserwowano wzmożone zainteresowanie różnych osób szynszylami. Metodą, która miała na celu powiększenie grona hodowców oraz popularyzację wiedzy na temat hodowli szynszyli było zrzeszanie się w specjalistycznych kołach, przy Polskim Związku Hodowców Drobnego Inwentarza, gdzie zorganizowana została podkomisja do spraw hodowli szynszyli. Działania te powodowały powolny, aczkolwiek systematyczny wzrost liczby ferm w Polsce. W roku 1988 w Polsce istniało 151 ferm hodujących szynszyle. Dziś dodatkowo udoskonalono technologię chowu i hodowli tych cennych zwierząt, dzięki czemu jest to dziś zajęcie przynoszące dochód dla wielu osób. Obecnie ich liczba szacowana jest na około 1000 ferm o zróżnicowanej wielkości. Dla jednych hodowla tych zwierząt stanowi dodatkowe źródło utrzymania, dla innych jest głównym źródłem utrzymania.


Zakładanie fermy.
Pomieszczenia – lokalizacja i wymogi

W zależności od planowanej skali hodowli szynszyli, czyli liczby utrzymywanych zwierząt stada podstawowego, wymagana jest odpowiednia powierzchnia budynków, które muszą spełniać wymogi. Osoby rozpoczynające hodowlę, które nabywać będą doświadczenie i wprawę w jej prowadzeniu, zazwyczaj rozpoczynają od niewielkiej ilości samic stada podstawowego. Do tego celu przeznaczyć mogą budynki inwentarskie, które uprzednio wykorzystywane były do hodowli innych zwierząt pod pewnymi warunkami. Muszą one bowiem posiadać odpowiednią powierzchnię oraz infrastrukturę. Podstawowym warunkiem jest odpowiednia izolacja i możliwość utrzymywania w budynku stałej temperatury. Pomimo, że szynszyle pochodzą z górzystych terenów, gdzie temperatura często bliska jest 0?°?C, a gęste futro zapewnia im odpowiednią izolację, to jednak w warunkach fermowych temperatura jest ważnym parametrem, który powinien oscylować w optymalnym przedziale 19-21?°?C. Pomieszczenia muszą być odpowiednio przestronne, widne oraz posiadać odpowiednią wentylację, dzięki czemu zapewniony będzie stała wymiana powietrza wewnątrz budynku i odpowiednia jego jakość (przede wszystkim niskie stężenie szkodliwych gazów). Innym istotnym parametrem mikroklimatu w budynku jest także wilgotność powietrza. Optymalna dla dobrego samopoczucia zwierząt powinna wynosić 55-65%. Przekroczenie tego przedziału powyżej górnej granicy negatywnie wpływa na jakość okrywy włosowej, która szybko traci sprężystość i łatwo się filcuje. Ma to duże znaczenie zwłaszcza dla zwierząt przed okresem uboju i skórowania. (...)


(...)

Wyposażenie budynków
(...)

Żywienie szynszyli
(...)

Rozród szynszyli
(...)

Odmiany barwne
(...)

Rachunek ekonomiczny
(...)

Technika sprzedaży futer
(...)



tekst:
mgr inż. Krystyna Jakubowska
mgr inż. Marcin Różewicz
mgr inż. Dorota Szablicka
Instytutu Bioinżynierii i Hodowli Zwierząt UPH Siedlce
fot. arch. red.


cały artykuł jest opublikowany w najnowszym, lutowym numerze f&f – 02/2018 (229)
szukaj w kioskach, empikach lub zamów prenumeratę






STRONA GŁÓWNA


Wydawnictwo Fauna&Flora Adres: 45-061 Opole ul. Katowicka 55. Tel. 77/402-54-32. Tel./fax: 77/402-54-31. e-mail:redakcja@faunaflora.com.pl
Redakcja gazety: zespół. Redaktor naczelny: Marek Orel, te. +48 608 527 988. Redaktor techniczny: Janusz Wach, tel. +48 606 930 559. Korekta: Iwona Stefaniak.