darewit Inkubatory do jaj animar terrarystyka Poid?a, karmid?a, inkubatory, siatki
(zwierz?ta, og?oszenia)
Og?oszenia, zwierz?ta,



kumak

Kumak dalekowschodni




- chów i rozmnażanie


Te piękne płazy bezogonowe (Anura) należą do rodziny kumakowatych (Bombinatoridae). Kumaki (Bombina orientalis) nie są zbyt często utrzymywane w domowych akwaterrariach, choć mają grono swoich zagorzałych wielbicieli. Ich pielęgnacja jest prosta, a rozmnażanie udaje się po spełnieniu kilku warunków. O tym jak prawidłowo sprawować nad nimi opiekę i dochować się przychówku, traktuje niniejszy artykuł.

W naturze kumaki dalekowschodnie zamieszkują nizinne obszary obydwu Korei, północno-wschodnie Chiny, Rosję (południowo-wschodnia Syberia) i południową Japonię. Dorastają zwykle do 5-6 cm. Jako osobniki dorosłe żywią się wszelkimi bezkręgowcami, które uda im się upolować. Jest to gatunek oportunistyczny (przystosowany do życia w różnorodnych i/lub zmiennych warunkach środowiskowych) i praktycznie półsynantropijny – bytuje w biocenozach zarówno naturalnych, jak i zmienionych
w wyniku działalności człowieka na polach ryżowych, w stawach hodowlanych i przylegających do nich rowach o minimalnym przepływie). W naturze płazy te hibernują przez 7-8 miesięcy w roku, zwykle grupowo, w kryjówkach na lądzie, znacznie rzadziej zaś w wodzie. Są długowieczne – w niewoli dożywają ponad 20 lat.
U formy hodowlanej ubarwienie grzbietowej części ciała oscyluje od jasno do ciemnozielonego z ciemnymi plamami. Niemniej zdarzają się osobniki zupełnie brązowe. Na skórze widnieją zaś liczne brodawki, zakończone ciemną plamką. Strona brzuszna jest natomiast gładka, żółta, pomarańczowa lub czerwona (u osobników urodzonych w niewoli barwy te mogą być mniej lub bardziej bledsze), upstrzona ciemnymi, owalnymi plamami o nieregularnych kształtach. Wydzielina skóry ma właściwości toksyczne i drażniące (przypomina mleko), ale nie jest groźna dla człowieka (z wyjątkiem oczu, ust i otwartych ran). Niemniej zawsze powinno się myć ręce tak przed, jak i po braniu w nie kumaków.
kumak U omawianych płazów wyróżnić można pewne, charakterystyczne cechy w budowie anatomicznej. Mianowicie nie mają one ucha środkowego i błony bębebenkowej oraz parotydów (przyuszne gruczoły jadowe). Źrenica oka ma kształt owalny, bądź przypominający mniej lub bardziej trójkąt, a u samców brak jest rezonatorów. Dymorfizm płciowy jest widoczny, ale wyłącznie u dorosłych osobników. Samiec jest nieco mniejszy, ma bardziej brodawkowatą skórę grzbietu oraz modzele godowe na pierwszych i drugich palcach „dłoni”, masywniejsze przedramiona i kończyny miedniczne, których palce są spięte szerszą błoną pławną (u samicy jest ona węższa i mniejsza).


CHÓW

Jak wszystkie płazy, kumaki są drapieżnikami. Do ataku prowokuje je najlepiej ruch ofiary, ale można przyzwyczaić je do pobierania mrożonek. W warunkach wiwaryjnych bezwzględnie najlepszym pokarmem są żywe bezkręgowce, m.in.: dżdżownice (zwykle kawałkowane), świerszcze (najlepiej posypane preparatem mineralno-witaminowym), plankton łąkowy, muszki owocowe oraz larwy: barciaka, mącznika, wodzienia i ochotek, a także rureczniki, itp. Pokarm, który uległ zatopieniu w wodzie nie jest zwykle pobierany przez płazy, stąd podajemy go w części lądowej lub bezpośrednio z pęsety. W przeciwnym razie niedojedzone jego resztki szybko doprowadzą do zanieczyszczenia wody produktami swego rozkładu. Dla kumaków może zakończyć się to nawet śmiercią, o ile część wodna jest niewielka i nie zainstalowano w niej filtra.
Omawiane płazy najlepiej jest utrzymywać w grupie złożonej z kilku osobników, w akwaterrarium, którego stosunek części lądowej do wodnej wynosi mniej więcej 50/50%. Jako podłoża w części lądowej używamy najczęściej wilgotnej ściółki torfowej lub z włókna kokosowego z dodatkiem mchu. Zapewniamy wiele kryjówek z korzeni, kory, kamieni, łupin kokosu itp. Można także posadzić wilgociolubne rośliny, np. scindapsus, skrzydłokwiat, trzykrotka itp. Część wodną zalewamy zwykłą, ale dobrze odstaną wodą wodociągową. Jej głębokość nie powinna przekraczać 4-5 cm, a temperatura zawierać się w przedziale 18-25oC (w normalnie ogrzewanym lokalu grzałka jest zwykle zbędna). Piasek wydaje się być najlepszym podłożem, gdyż drobny żwirek może zostać przez płaza połknięty (grozi to zaczopowaniem jelita). kumak Grubszy żwir sprzyja natomiast gromadzeniu się resztek organicznych pomiędzy kamykami, co pogarsza warunki sanitarne i jakość wody. Wskazane są rośliny, które swobodnie unoszą się w toni wodnej, np. moczarka, wywłócznik, najas oraz pływające (rzęsa drobna, limnobium gąbczaste, wgłębka wodna itp.). Nieodzowny jest wolno pracujący, gąbkowy filtr wewnętrzny. Raz w tygodniu 30-40% wody powinno być podmieniane na świeżą. Akwaterrarium musi być szczelnie przykryte, gdyż kumaki potrafią dobrze wspinać się po jego ściankach. Kluczową jednak sprawą jest jego dobra wentylacja. Dodatkowo część lądową regularnie (np. co drugi dzień) spryskujemy wodą o temperaturze pokojowej.


ROZRÓD
(...)



– Życzę wszystkim hodowcom powodzenia w chowie i rozmnażaniu tych pięknych płazów!


tekst i zdjęcia: dr Hubert Zientek
www.multihobby.net


cały artykuł jest opublikowany w najnowszym, sierpniowym numerze f&f – 08/2018 (235)
szukaj w kioskach, empikach lub zamów prenumeratę






STRONA GŁÓWNA


Wydawnictwo Fauna&Flora Adres: 45-061 Opole ul. Katowicka 55. Tel. 77/402-54-32. Tel./fax: 77/402-54-31. e-mail:redakcja@faunaflora.com.pl
Redakcja gazety: zespół. Redaktor naczelny: Marek Orel, te. +48 608 527 988. Redaktor techniczny: Janusz Wach, tel. +48 606 930 559. Korekta: Iwona Stefaniak.