Jałowiec sabiński

Przez

2026-08-08

Jałowiec sabiński (Juniperus sabina) to roślina z rodziny cyprysowate. Osiąga zwykle 0,5–2 m i najlepiej rośnie na stanowisku: słońce.

Opis gatunku

Jałowiec sabiński (Juniperus sabina) występuje lub pochodzi z obszaru: Europa i Azja. Typowe środowisko to górskie zbocza i tereny skaliste. Roślina osiąga 0,5–2 m. Najlepiej sprawdza się stanowisko słońce oraz podłoże: lekka, przepuszczalna. Preferowany odczyn: obojętny do zasadowego, a podlewanie: małe. Okres kwitnienia: wiosna; kwiaty: niepozorny. Mrozoodporność: bardzo dobra. Zastosowanie: roślina ozdobna, skarpy. Toksyczność i bezpieczeństwo: silnie trujący po spożyciu. Ciekawostka: roztarte pędy wydzielają charakterystyczny intensywny zapach.

Najważniejsze informacje

Nazwa naukowa: Juniperus sabina
Rodzina botaniczna: Cyprysowate
Typ rośliny: krzew
Wysokość: 0,5–2 m
Stanowisko: słońce
Odczyn gleby: obojętny do zasadowego
Podlewanie: małe
Okres kwitnienia: wiosna

Występowanie

Europa i Azja

Gleba

lekka, przepuszczalna

Zastosowanie

roślina ozdobna, skarpy

Ciekawostki

roztarte pędy wydzielają charakterystyczny intensywny zapach

Źródła

https://powo.science.kew.org/results?q=Juniperus+sabina
https://www.gbif.org/species/search?q=Juniperus+sabina

Najczęściej zadawane pytania

Jakie stanowisko lubi jałowiec sabiński?

Najlepiej sprawdza się stanowisko: słońce.

Jaka ziemia jest dobra dla jałowiec sabiński?

Najlepsze podłoże: lekka, przepuszczalna; odczyn: obojętny do zasadowego.

Kiedy kwitnie jałowiec sabiński?

Typowy okres kwitnienia: wiosna.

Czy jałowiec sabiński jest mrozoodporna?

Mrozoodporność: bardzo dobra.

Kategorie roślin

Cyprysowate