Dzik euroazjatycki jest silnym, inteligentnym i wyjątkowo elastycznym wszystkożercą. Zamieszkuje lasy, trzcinowiska, pola oraz obrzeża miast. Charakterystyczny ryj służy mu do przeszukiwania gleby, a dorosłe samce wyróżniają się dobrze rozwiniętymi kłami.
Mapa występowania
Naturalny zasięg obejmuje Europę, znaczną część Azji i północną Afrykę.
Opis gatunku
Dziki najlepiej czują się na terenach oferujących osłonę, wodę i zróżnicowany pokarm. Korzystają z lasów liściastych i mieszanych, zarośli, podmokłych dolin oraz pól uprawnych. Coraz częściej pojawiają się również w pobliżu zabudowań, gdzie przyciągają je niezabezpieczone odpady, kompostowniki i celowo pozostawiane jedzenie.
Są wszystkożerne i potrafią wykorzystywać niemal każde dostępne źródło pożywienia. Zjadają korzenie, bulwy, żołędzie, owoce, nasiona, bezkręgowce, padlinę oraz drobne kręgowce. Ryjąc w glebie, mieszają jej warstwy i wpływają na kiełkowanie roślin, ale na polach i trawnikach mogą powodować znaczne szkody.
Samice z młodymi tworzą grupy rodzinne nazywane watahami, natomiast dorosłe samce zwykle żyją samotnie. Młode dziki mają charakterystyczne jasne paski, które zanikają wraz z wiekiem. Spotykając dzika, należy spokojnie się oddalić i pozostawić mu drogę ucieczki. Szczególną ostrożność trzeba zachować przy samicy prowadzącej młode oraz przy zwierzęciu rannym lub osaczonym.
Najważniejsze informacje
- Nazwa naukowa
- Sus scrofa
- Grupa zwierząt
- ssak
- Rodzina
- Świniowate
- Długość ciała
- Długość ciała zwykle 90–200 cm
- Masa
- zwykle 50–200 kg
- Długość życia
- Zwykle 8–12 lat na wolności
- Pokarm
- Wszystkożerny. Zjada korzenie, bulwy, owoce, nasiona, bezkręgowce, padlinę i drobne kręgowce.
- Tryb życia
- Samice i młode żyją w grupach rodzinnych, dorosłe samce poza okresem rozrodu są zwykle samotne.
- Aktywność
- Najczęściej zmierzchowa i nocna.
- Status ochrony
- brak
- Występowanie w Polsce
- tak
- Czy jest niebezpieczny
- tak
Występowanie
Europa, Azja i północna Afryka. Został introdukowany również na innych kontynentach.
Środowisko życia
Lasy liściaste i mieszane, trzcinowiska, zarośla, pola uprawne oraz tereny podmiejskie.
Pokarm
Wszystkożerny. Zjada korzenie, bulwy, owoce, nasiona, bezkręgowce, padlinę i drobne kręgowce.
Tryb życia
Samice i młode żyją w grupach rodzinnych, dorosłe samce poza okresem rozrodu są zwykle samotne.
Aktywność
Najczęściej zmierzchowa i nocna.
Rozmnażanie
Okres godowy przypada zwykle na późną jesień i zimę. Samica rodzi młode w przygotowanym legowisku.
Wygląd
Masywny ssak o dużej głowie, krótkiej szyi, szczeciniastej sierści i silnym ryju.
Cechy rozpoznawcze
Dorosłe samce mają wyraźne kły. Młode posiadają jasne podłużne paski na brązowym tle.
Ciekawostki
Ryjąc w glebie, dziki silnie zmieniają jej strukturę i wpływają na roślinność oraz bezkręgowce.
Źródła
https://animaldiversity.org/accounts/Sus_scrofa/
https://eli.gov.pl/eli/DU/2025/1286/ogl
Najczęściej zadawane pytania
Czy dzik euroazjatycki występuje w Polsce?
Tak. Dzik jest w Polsce gatunkiem powszechnym i występuje w lasach, na polach, mokradłach oraz w pobliżu miast.
Co je dzik?
Dzik jest wszystkożerny. Zjada korzenie, bulwy, żołędzie, owoce, bezkręgowce, padlinę i drobne kręgowce.
Czy dzik jest niebezpieczny dla człowieka?
Dzik zwykle unika człowieka, ale może zaatakować, gdy jest ranny, osaczony albo gdy samica broni młodych. Należy spokojnie się oddalić.
Jak nazywa się grupa dzików?
Grupa samic i młodych dzików nazywana jest watahą. Dorosłe samce często żyją samotnie.
Babirussa celebijskaBabyrousa celebensis